Gece yağan yoğun yağmur çiftçilerimiz adına sevindirse de minik bir kaygıya sebep olmadı değil. Sonra içimizdeki o ses dedi ki ; Nidostlar Yağmur‘la arkadaş karla dosttur.”
Uyandığımızda Niksar‘ın üzerini sis kaplamıştı ve yine aynı kaygı yürüyebilecek miyiz?
Ancak etraflıca baktığımda Çanakçı ve Kelkit vadilerin üzerinin inversiyon dediğimiz sıcaklık terselmesi olduğunu gördüm. Yüksekler cam gibi olacaktı. Toplanma yerine indiğimizde bu kaygıları aşamayan arkadaşlarımızın olduğunu gördük, fire vermiştik. Öğrenecekler, canları sağ olsun. İlk önce anıt ceviz ağacımızı ziyaret ettik. Vadi bembeyaz olmuş, bir sis denizi gibiydi.
Yıllar önce ceviz kütüklerini iyi paralara alıp tüfek dipçiği yapanlara kanmıştı çoğumuz. İsteyen bundan kalem alıp yerli ağaçları diriltebilir.
Alan köyünü geçtikten sonra Arslan’lı Çeşme parkurumuzun başlangıcıydı. Topluca bir fotoğraf aldık eksiklerimizi tamamladık birbirimizi kontrol ettik bekle bizi şelale. Yerler ıslaktı ancak ağlamanın verdiği hüzün değildi bereketti bu.
Çok önemli su havzamızı oluşturan Çanakçı vadisi boyunca Çanakçı Deresi‘ni bir o yana bir bu yana kezlerce bata çıka geçtik. Korunması gereken değerimiz, ancak şehrimize yaklaştıkça üstünü bile kapatıyoruz? Ve de başkaları suni nehirler yapma çabasında iken.
Az da olsa yemişenler ve böğürtlenlerden yiyerek güç tazeledik Soğuksu moralimizi yükseltsede yoruluyorduk,
6 km kadar tırmandık ve Bürücek Şelalesi karşımızda. Hemen üstlerimizi değiştirdik ve yolluklarımızı yemeğe koyulduk. Bir de inişi var.
