Bu gün 10 Mayıs Pazar anneler gününü, Nidostlarla, Niksar Ticaret Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi öğrencisi ve öğretmenleriyle anlamlı bir etkinlikle kutladık. Sıfır atık projesine destek olmak amacıyla ilçemizde kurulu su arıtma tesisini ve geri dönüşüm atıklarının toplandığı alanı ziyaret ettik, ardından Buz köyüne doğru yürüyüşe geçtik.
Günümüz dünyasında çöp kavramı artık yok oluyor. Modern ülkelerde, tükettiğimiz bir ürünün ambalajı yere düşmeden fabrikada işlenip ikinci kez farklı bir ürüne dönüşüyor. Sanayileşmiş ülkeler doğal kaynaklarını büyük ölçüde tükettiği için ekonomilerini geri dönüşümle ayakta tutuyor. Biz ise hem doğal kaynaklarımız hem de atık tesislerimiz ve projelerimizle şanslıyız.
Bu nedenle Niksar Belediyesi su arıtma tesisi ilçemiz için çok değerli. Tesis sorumluları Adnan Gez ve Ufuk Aksu beyler bize tesisi gezdirerek ayrıntılı bilgi verdi. Yapılan iyi işleri yerinde görmek bizi mutlu etti.
Yürüyüşte ilginç bir detay fark ettim: Daha beşinci ve altıncı kilometrelerde bazı üyelerimiz ne kadar kaldığını sormaya başladı. Benimle omuz omuza dağ bayır gezmiş, kayalardan atlamış, derelerde ıslanmış dostların bu sorusu önce şaşırttı. Sonra anladım ki düz yolda yürümek gerçekten daha yorucu. Çünkü hep aynı kas gruplarına yükleniyoruz. Yaşasın yaylalar, yaşasın dağlar. 7 Haziran Keltepe’yi iple çekiyoruz.
İlçemizin simge eserlerinden Talazan köprüsünde hatıra fotoğrafımızı çektik. Peşimizden kovalayan yağmuru görünce rotayı üyemiz Mustafa Üstündağ’ın bahçesine çevirdik, girer girmez elimize sıcacık çorba kâselerini tutuşturdular. O tereyağı kokusunu hissetmemek mümkün mü? Ardından çay, yemek… Ayrıntıya girmeyeyim. 14 km’lik yürüyüşün tüm yorgunluğunu alan bu üstün misafirperverlik için Mustafa Üstündağ abimize ve ailesine gönülden teşekkür ediyoruz. Böylece doğayla sosyal iletişimi gerçekleştirip anlamlandırıldık.
Bulutları takip ettik, yağmura yakalanmadık. Gerçi Nidostlar yağmurla dost karla arkadaştır.
